Kapelusz stosowany oficera Pułku 4 Piechoty XW (Xięstwa Warszawskiego) z lat 1810–1814

Kapelusz stosowany oficera Pułku 4 Piechoty XW (Xięstwa Warszawskiego) z lat 1810–1814

Kapelusz stosowany wykonany jest z czarnego filcu. Wkoło obszyto go czarną, kamelorową taśmą. Na lewym skrzydle jest umieszczony podwójny złoty galon, przytrzymujący białą kokardę. Galon jest szeroki na pół cala i zapięty na wielki guzik mundurowy z numerem 4. Za kokardą, w tulei, zamocowana jest krótka pąsowa kita, oznaczająca przynależność noszącego ją oficera do kompani grenadierskiej. Srebrne frędzle (kutasy), zwisające z rogów kapelusza, nie są co prawda ujęte w „Przepisie ubioru z 1810 roku”, ale często są widoczne na źródłowej ikonografii z epoki.

Biała kokarda była używana przez wojska Xięstwa Warszawskiego jako znak przynależności państwowej. Wprowadzona rozkazem wodza naczelnego, Księcia Józefa Poniatowskiego, nawiązywała swą barwą do tradycji wojsk z czasów I Rzeczypospolitej.