Ornat pontyfikalny z herbem Balthasara Liesch von Hornau

Ornat o kroju skrzypcowym (rzymskim), dół przodu i tyłu lekko zaokrąglony, otwór na głowę okrągły, podobnie jak brzegi wykończony plecionym czerwono-złocistym sznureczkiem.. Boki przodu i tyłu z wielkoraportowej tkaniny jedwabnej aksamitnej z okrywą częściową ciętą, z motywem owoców granatu w kolorze złocistej żółci na kremowym tle, podszewka z bladożółtego adamaszku (wtórna). Na środku przodu kolumna z obrzeżonej sznureczkiem szerokiej taśmy w kolorze ciemno-złocistym tkanej żakardowo, z motywami (w kolorze czerwonym, niebieskim i zielonym) neogotyckiej rozety, stylizowanego drzewka i u dołu trzech małych rozetek oraz imionami: „Ihesus” i „Maria” (litery o kroju gotyckim, czarne).
Tył z ozdobną kolumną w kształcie krzyża, z naszytej analogicznej taśmy tkanej żakardowo, obrzeżony złotym galonem i sznureczkiem. Ramiona krzyża wypełnione rozetami w stylu neogotyckim, w kolorach zielonym, niebieskim i czerwonym.
W centrum krzyża postać Marii (w koronie) z Dzieciątkiem, pod spodem inskrypcja (litery o kroju gotyckim, czarne) ze skrótami:” Regina caeli, laetare” (dosłownie „Królowo nieba, wesel się”), w nawiązaniu do pierwszego wersu popularnej antyfony maryjnej. Poniżej stylizowane drzewko z sylwetkami dwóch ptaków (gołębi) oraz imię: „Ihesus” (litery czarne, gotyckie) i trzy rozetki.
Motywy dekoracyjne tkane w technice żakardowej, a postać Marii i Dzieciątka wykończone haftem ręcznym: ściegiem atłaskowym wykonano twarze i ręce, haft podkreśla także kontury postaci i szczegóły strojów.
U dołu kolumny haftowany ręcznie herb biskupa Balthasara Liesch von Hornau (w polu tarczy trzy pałki wodne, tarcza zwieńczona mitrą biskupią, stułą i pastorałem).

Proweniencja / uwagi:
Ornat należy do zespołu szat pontyfikalnych z fundacji Balthasara Liesch von Hornau (1592-1661), sufragana wrocławskiego od 1625 r. zarządzającego diecezją podczas częstych nieobecności ordynariuszy (Karola Ferdynanda Wazy i Leopolda Wilhelma Habsburga), hojnego mecenasa wrocławskiej katedry.
Z fundacji von Hornau’a sporządzano elementy wyposażenia i szaty liturgiczne przez stulecia po jego śmierci, zgodnie z życzeniem fundatora umieszczając na przedmiotach jego herb. Szata wchodzi w skład większego XIX-wiecznego zespołu nawiązującego do XV-wiecznych szat liturgicznych. Użycie aksamitnej tkaniny o wzornictwie inspirowanym XV-wiecznymi aksamitami włoskimi, a także forma kolumny oraz styl i kolorystyka umieszczonych na nich motywów dekoracyjnych i postaci Marii z Dzieciątkiem nawiązują do ornatów gotyckich, podczas gdy skrzypcowy krój jest charakterystyczny dla ornatów potrydenckich. Kolumny zostały wykonane z wykorzystaniem technologii przemysłowej: podstawą dla ręcznego haftu jest tkana żakardowo szeroka taśma z motywami dekoracyjnymi oraz postacią Marii z Dzieciątkiem. Podobieństwo kompozycji i techniki wskazują na to, iż ornaty nr 1, 6 i 7 zostały wykonane w tym samym warsztacie i czasie.