Ornat czerwony świąteczny

Ornat o kroju skrzypcowym (rzymskim) w typie austriackim, dół przodu i tyłu zaokrąglony, tył lekko rozszerzający się ku dołowi. Otwór na głowę trójkątny. Ornat uszyty z tkaniny jedwabnej zdobionej broszowanymi kolorowymi motywami egzotycznych kwiatów, owoców i liści, z charakterystycznym światłocieniowym modelunkiem, na atłasowym tle w kolorze wiąniowej czerwieni/ciemnego różu. Brzegi ornatu obszyte galonem w kolorze złotym. Naszyte pasy podobnego galonu dzielące przód na trzy części przechodzą na całą długość tyłu. Taśmy stanowiące obramienie dekoltu także przechodzą na tył, tworząc kształt litery „V” na górnej części pleców. Z przodu poziomy pas galonu łączy przeciwległe brzegi na wysokości pach, a poniżej na bokach także naszyto krótkie odcinki taśmy. Podszewka gładka, z różowego bawełnianego atłasu.

Proweniencja / uwagi:
Ornat reprezentuje nowy typ, który pojawił się w XVIII w. W odróżnieniu od wcześniejszych ornatów, tradycyjnie szytych z ciężkich tkanin brokatowych lub aksamitnych i bogato zdobionych haftem, używano lżejszych tkanin, a konstrukcję podkreślano naszyciami ze złotego galonu. Rozwinęły się regionalne odmiany kroju rzymskiego: w wersji francuskiej tył ornatu posiadał naszycia z galonu w formie krzyża, natomiast w wersji włoskiej naszycia z galonów dzieliły tył na trzy części, a w górnej części pleców układały się w literę „V”. Typ austriacki różnił się od włoskiego kształtem tyłu lekko rozszerzającym się ku dołowi.
W tego typu ornatach tkaniny rzadko mają wzory i kolorystykę nawiązujące do symboliki religijnej. Jednak wśród motywów zdobiących tkaninę, z której uszyto prezentowany ornat występuje owoc granatu, symbol Kościoła i Męki Chrystusa.
Tkanina, z której uszyto ornat jest znakomita pod względem technicznym i artystycznym. Zdobią ją wielkoraportowe „trójwymiarowe” kolorowe motywy kwiatów, roślin i owoców o charakterystycznym światłocieniowym modelunku, którego uzyskanie stało się możliwe dzięki technice points rentrés, wprowadzonej przez paryskiego projektanta Jeana Revela około 1730 r., umożliwiającej subtelniejsze łączenie kolorów.

Zdobiący tkaninę wzór stanowi doskonały przykład modnego w latach 30. i 40. XVIII w. „roślinnego naturalizmu”. Inspiracji dostarczały ilustracje botaniczne, zwłaszcza te przedstawiające rośliny egzotyczne, chodziło jednak nie tyle o wierne odtworzenie, co o wrażenie mięsistości form i żywości kolorów.