Matka Boska Zwycięska

Drugie okno, które zostało wyposażone w witraże według projektu Mehoffera, ufundowało Państwo Fryburg w drugiej kaplicy od wschodu, po stronie południowej, poświęconej Matce Boskiej Zwycięskiej. Obraz ołtarzowy tej kaplicy nawiązuje do pierwszej bitwy pod Villmergen (1656), która zakończyła się zwycięstwem stronnictw katolickich. Witraże natomiast upamiętniają bitwę pod Murten (1476) i czasy, w których wiara nie dzieliła jeszcze Konfederatów.

Zwycięscy wojownicy, wracający z bitwy, zbliżają się z szumiącymi sztandarami do postaci Helvetii i pochylają przed nią zdobyte chorągwie. Nad triumfującymi żołnierzami unosi się święty Michał z ognistym mieczem, a Matka Boska ukazuje się otoczona świetlistą glorią wraz ze swym niebiańskim orszakiem. Tym pełnym przepychu obrazem Mehoffer naruszył warunki konkursu, które wymagały od niego przedstawienia tylko jednej postaci na każdy pionowy pas okienny (lancet). Główna kompozycja scala pasy okienne obu otworów w jeden obraz. Jedynie cnoty teologiczne, wypełniające główki lancetów (zwieńczenia) nad pasem gwiazd, odpowiadają wymogom konkursowym dotyczącym rozmieszczenia figur.

Gdy Mehoffer przedłożył projekt, musiał zmierzyć się z licznymi żądaniami zmian. Krytycy określali wizerunek Marii jako zbyt słowiański i za mały; sztandary miały zawierać znaki stanów biorących udział w bitwie pod Murten, a pierwsza wersja inskrypcji „Beatae Mariae virginis res publica Friburgensis” („Państwo Fryburg dla Najświętszej Marii Panny”) również została zakwestionowana. Ostatecznie w 1897 roku gotowe witraże mogły zostać wstawione, pomimo wszelkich oporów.

Wspaniała kompozycja ukazuje w dolnej części lewego okna rzucającą się w oczy, klęczącą postać odwróconą tyłem – Helvetię. Zwraca się ona ku dwóm mężczyznom z fryburską tarczą i podaje im wieniec laurowy. Z jej ramion opada wspaniały, purpurowy płaszcz, ozdobiony skrzyżowanymi palmami zwycięstwa i bogato zdobionymi bordiurami; obszycia te namalowane są lazurą srebrową na białym szkle. W prawej dłoni Helvetia trzyma hełm zwieńczony okazałym pióropuszem z pawich piór i przykryty szafirowym płaszczem. Detal ten uwidacznia falisty przebieg sieci ołowianej i drobiazgowość szklanej mozaiki, która dopiero z oddali scala się w jedność. Pióropusz i płaszcz Helvetii dowodzą wysokich umiejętności obu szklarzy, którzy przenieśli projekt Mehoffera na szkło.

Charakterystyczne dla malarstwa witrażowego około 1900 roku jest kontrastowe malowanie (cieniowanie), jakie można zaobserwować na przykład we włosach Helvetii.