Kielich mszalny

Stopa sześciolistna, wysoka, o gładkich polach. Każde z pól dekorowane jest grawerowaną wicią winnej latorośli z kiściami winogron; w jednym z pól umieszczono motyw eucharystyczny (krzyż / hostia w glorii), ujęty w delikatny obrys perełkowy. U podstawy stopy biegnie niski ażurowy fryz o geometrycznym rysunku.

Trzon sześcioboczny, profilowany. Jego górną część zdobią dwie strefy prostokątnych paneli emaliowanych w odcieniach bieli, błękitu i zieleni, z motywami czteroliści. Pomiędzy strefami nodus w formie spłaszczonej kuli, pokryty gęstym, plastycznym ornamentem z motywami liści i kiści winogron.
Czara gładka, ujęta w koszyczek zwieńczony maswerkowym fryzem. Wokół koszyczka, biegnie pas inskrypcyjny z emalią barwną – litery majuskułowe w kolorze niebieskim na jasnym tle, rozdzielone zielonymi krzyżykami.
Napis: CALICEM SALUTAREM ACCIPIAM („Przyjmę kielich zbawienia”, psalm 116).

Na spodzie stopy kielich grawerowany napis: Dr. Probst, Dr. Gleich, Dr. Wick/ Dr. v. Montbach, Dr. Seltmann, Scholz/ Dr. Speil, Stiller, Marx, Dr. Flassig / Dr. Herbig, Dr. Konig, Dr. Mandel/ Bolik, Neuber, Staude/ 17. VI. 1898.

Na krawędzi wybit: J. SHLOSSAREK/ BRESLAU i znak niemieckiej państwowej próby srebra 800.

Całość utrzymana jest w stylu neogotycko-neorenesansowym, typowym dla końca XIX w., z wyraźnym nawiązaniem do form nowożytnych kielichów śląskich (sześciolistna stopa, wysoki trzon, mocno rozchylona czara). Kielich historyzujący, wykonany w wytwórni sprzętów kościelnych i jubilerskich J. Schlossarek – dużym wrocławskim zakładzie złotniczym działającym od 1882 r., specjalizującym się w naczyniach liturgicznych. Kielich był zapewne zbiorowym darem (fundacją) środowiska wrocławskich pracowników naukowych.