Czapka oficerska Kawalerii Narodowej z lat 1785–1789

Czapka oficerska Kawalerii Narodowej z lat 1785–1789 (kopia z XX w.)

Wraz z szkofią do pióra. Szkofia mosiądz złocony, Polska, XVIII w., czapka, sukno, baranek, pióra, Polska, XX w.

Czapka uszyta z sukna czerwonego, denko kwadratowe, po bokach każdej kwatery po trzy pionowe zakładki. U dołu otok czarny z karakułowego baranka. Sznur karmazynowy, wyplatany w warkocz przechodzący przez trzy bryty i opadający przy szkofii i białej kokardzie. Podszewka czarna. Szkofia czyli agrafa do piór czapki. U dołu pod koroną monogram królewski „SAR” Stanisława Augusta Poniatowskiego, ujęty od dołu w wieniec wawrzynu związany wstążką. Nad koroną podwójna kokarda, wyżej wyobrażenie czterech strusich piór. Z tyłu szkofii tuleja w której osadzono trzy białe pióra. Pod szkofią biała, królewska kokarda.

Wymiary: wys. 16 cm, wys. otoku 5 cm, boki kwadratowych brytów 22 cm.
Własność: ks. Jan Słowiński, Warszawa.